Oz - dag 6,7&8 - Horsies, Ozonlaag & Maggie: 'The day after the year before'
waren we erg blij toen we in Mission Beach op een 'Big4 caravanpark'
terecht konden. Ik heb er geen foto's van gemaakt maar alle campings
van deze keten zouden in Nederland iedere ANWB-inspecteur doen stralen
van geluk. Dit park was zorgvuldig aangelegd door een tuinarchitect,
wat hier in de tropen het effect geeft alsof je met je camper de
'Hortus Botanicus' inrijdt en vervolgens in je rechthoekige uitsparing
tussen de harmonisch op elkaar afgestemde palmen en varens vervolgens
keurig een aansluiting vind voor stroom en water. Oh ja en niet te
vergeten WiFi (draadloos internet). De douches en toiletten waren
brandschoon en alles rook er fris. Tsja, een beetje truttige
familiecamping dat wel maar je kan wel je frisgewassen kleding in de
droger stoppen. Daar waren we echt even aan toe! Ook het klimaat was
hier aan zee een stuk prettiger dan de klamme hitte in het regenwoud.
Het slapen in de camper begint inmiddels een beetje te wennen en ook de
plek van alle spulletjes en de volgorde waarin we alles wegstoppen en
weer tevoorschijn halen begint enige structuur te vertonen. Om een
voorbeeld te geven. Als je het bed hebt opgemaakt, dan kan je nergens
meer bij omdat de meeste opbergvakken dan onder het bed verstopt
zitten. Maar als je het bed hebt opgemaakt komt het zweet je zo alle
poriën uitzetten dat je dus eerst het bed moet opmaken voordat je gaat
douchen en niet erna. Ook komen we erachter dat de eventueel extra te
huren ventilator (zodat er 's avonds een koel briesje door de camper
waait als je gaat slapen) en het zonnescherm voor aan de buitenkant
(zodat je 's ochtends redelijk koel kunt ontbijten in plaats van
opgesloten te zitten in de benauwde 'sauna-camper' of buiten
wegschroeit in de verzengende zon) best een goed idee waren geweest...
maar camperen is echt leuk hoor ;-)
Omdat we eigenlijk al in Cape Tribulation op het strand hadden willen
paardrijden maar het zoveel regende dat we daar vroegtijdig waren
vertrokken, besloten we om in het nabij Mission Beach gelegen Kurrimine
Beach een vier uur durende tocht te ondernemen. Het was inmiddels
opgeklaard en toen we 's ochtends op de afgesproken plek arriveerden
werden we welkom geheten door een kruising tussen Big Willem en
Crocodile Dundee... maar dan met vlechtjes en in vrouwelijke gedaante.
Zij was dus onze gids voor vandaag. Behalve paardrijtochten begeleiden,
had ze ook een eigen stoeterijj, bakte ze taarten, ving ze tropische
aquariumvissen en deed ze iets vaags met diamantenhandel. Afijn zij
mocht ons wel en wij haar dus ook. Aan haar zijde een klein meisje van
een jaar of 11 die haar in ruil voor paardenspulletjes hielp met het
verzorgen van de beesten. Het was dus eigenlijk een privé tocht in
gezelschap van mini en maxi. We hebben onderweg aan een stuk door
gekletst en ondertussen genoten van de prachtige omgeving. Ook een paar
nieuwe Oz woordjes geleerd zoals 'eskibag' (koeltas) en 'stubbycooler'
(een koelhoud omhulsel voor een flesje bier), pijlstaartroggen gezien
(zo'n beest dat Steve Irwin zijn leven heeft gekost en waarvan
nationale Ozzie rouw het gevolg was). Salties (krokodillen) hebben we
niet gezien maar Big Willemina verzekerde ons dat ze toch echt ergens
de loer lagen. We zijn tot aan onze knieën door het water gereden en
tussen de mangroves door geslalomd. Oh ja, eigenlijk wisten we het al
maar zelfs een dikke laag factor 30 is hier geen garantie dat je geen
brandblaren oploopt door de zon. Getuige de foto van Sylvia's nek :-O
De volgende dag zijn we verder zuidwaarts gereden richting Townsville
met een detour via het hoog in de bergen gelegen Paluma. In de Lonely
Planet stond dat het een 'throwing-your-lunch-up' steep and winding
road zou zijn. Sylvia beaamde dat dat klopte. Haar lunch (caramel cake)
hield ze overigens wel binnen. Onderweg zijn we nog gestopt bij een
riviertje (Little Creek) met heerlijk koel stromend water, waar ook een
aantal natuurlijke bassins waren waar je heerlijk kon zwemmen. Een
natuurlijke waterglijbaan van de rotsen, die was er ook. En joekels van
gekleurde vlinders in het verlaten en door mistflarden (je hoorde bijna
de soundtrack van Twin Peaks) Paluma zelf.
Townsville bleek een sfeerloze stad te zijn en we besloten 'last
minute' op deze oudjaarsdag de oversteek te maken naar Magnetic Island.
Het door de Ozzies liefkozend 'Maggie' genoemde eiland komt overigens
aan haar naam doordat het kompas van Kapitein Cook op hol sloeg toen
hij er langs voer. Er bleek nog 1 plaats over op de veerboot en nog 1
plaats over op de camping. Fully booked. Kortom, het was voorbestemd
dat wij hier oud-en-nieuw zouden gaan vieren met ravende backpackers op
de 'Base' Full Moon party. Eerst wat ingedronken tussen dronken engelse
meisjes op onze eigen camping en daarna met z'n allen (de dronken
engelse meisjes dus) in een bus naar the party. Door een kink in de
openbaar vervoerkabel kwamen we binnen toen de DJ al aan het aftellen
was. Op de valreep tussen oud en nieuw en vast voorbestemd ;-) Het was
een leuk feest. Er zijn geen foto's van maar wel van ons de 'morning
after' Q.E.D. Het was een leuk feest dus... Vandaag (nieuwjaarsdag)
veel te vroeg onze camper uitgezweet en in een hangmat bij het zwembad
lekker bijgekomen.
Oh ja, ook nog een possum gezien trouwens. Hoe zou het met Joris en
Elmo zijn? (Martijn)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten