Oz - dag 11tm14 - Whitsunday cruise (deel 3)

Het recept voor een Whitsunday cruise: een zeilschip genaamd 'Kiana',
een driekoppige bemanning (een schipper, een kok en een
duikinstructeur), 14 internationale passagiers (5 engelsen, 2
amerikanen, 2 canadezen, 2 zweden, 1 zwitser en 2 nederlanders),
zeewater, eilanden met de witste stranden van het fijnste zand, koraal,
grote en kleine vissen, perslucht, lekker eten en veel spraakwater.

We monsterden aan om 08:00 in de haven van Airlie Beach, waar we voor
het eerst de andere passagiers ontmoetten. Omdat de ruimte in het schip
beperkt was moesten we onze bagage in veel te kleine door de
organisatie uitgereikte schoudertassen meenemen. Sylvia en ik hadden
weliswaar gezamenlijk de beschikking over een anderhalfpersoons bed
maar onze hut moesten we delen met 2 nuffige amerikaanse meisjes en een
zweedse vader en dochter. Het schip had alle faciliteiten aan boord om
te gaan duiken maar daarmee zouden we pas de volgende dag gaan beginnen.

Op dag 1 was de eerste bestemming die we aandeden Whitehaven Beach (de
foto's van onze vorige 'post' zijn daar gemaakt). Omdat ook in dit
gebied nog levensgevaarlijke kwallen voorkomen, kregen we aan boord
'stingersuits' uitgereikt die we meenamen om te gaan zwemmen. Het
gebied staat op de lijst van UNESCO werelderfgoed en het zand is zo
wit, schoon en fijn dat de NASA de enige is die het mag gebruiken om
glas van te maken voor speciale projecten. De lenzen van de Hubble
ruimtetelescoop zijn ook van dit zand vervaardigd. 'It's just like
walking on clouds' zei een van de engelsen toen we over het strand
liepen. Nadat we onze 'suits' hadden aangetrokken gingen we de zee in
om lekker rond te spetteren in de branding. Jammer dat we geen
bodyboard bij ons hadden, want de golven waren geweldig. De engelsen
haalden direct een cricketset tevoorschijn omdat je volgens de engelsen
natuurlijk pas echt ergens geweest bent als er cricket gespeeld is.
Daarna zijn we in een wat kalmer stukje met laag water op zoek gegaan
naar stingrays (pijlstaartroggen). Prachtige grote beesten waarbij je
vlak in de buurt kon komen maar waar Sylvia toch met enige reserve
afstand van hield. Misschien omdat deze (overigens vriendelijke)
beesten 'Crocodile Hunter' Steve Irwin fataal zijn geworden nadat hij
er bovenop was gedoken en de rog hem stak in zijn hartstreek. Aan het
einde van de dag legden we aan in een kalme baai bij een van de
eilanden. Het plan was eigenlijk om naar het buitenste gedeelte van het
Great Barrier reef te gaan om te duiken maar omdat het daar inmiddels
windkracht 8 was, besloot de schipper om in de luwte van de eilanden te
blijven. Die luwte was overigens relatief, want onderweg naar de baai
moest Sylvia toch tegen wil en dank de vissen gaan voeren met haar net
verorberde lunch.

De volgende ochtend werd om 6 uur de aggregaat van de boot gestart en
rond 7 uur konden we ontbijten. Tegen achten deed ik mijn eerste duik.
Die duik viel overigens best tegen. Wel veel koraal gezien maar omdat
de zon inmiddels was verdwenen en het zo hard waaide, was het zicht erg
slecht en de kleuren erg vaal. Wel goed overigens om er na anderhalf
jaar duikpauze zo weer even in te komen. De drie daarop volgende duiken
waren een stuk beter. De zon liet zich helaas tijdens de duiken niet
veel zien maar ik heb wel genoten van een grote verscheidenheid aan
onderwater leven. Grote schildpadden, een Napoleonvis van 1,5 meter
genaamd Georgie (zie foto vanaf de boot genomen) en diverse andere
vissen die ik al vaker was tegengekomen in andere duikgebieden maar
hier vooral veel groter waren dan elders. (Martijn)

Als niet-duiker heb ook ik me enorm vermaakt tijdens deze 3-daagse
mini-cruise. Heb nog wel een poging tot duiken gewaagd, maar dit lijkt
toch niet helemaal mijn ding te zijn. In mijn stingersuit met
hoofdkapje - waarin ik er vast oogverblindend heb uitgezien (zie de
foto's) - heb ik een paar keer gesnorkeld en de golven op Whithaven
Beach getackeld. Veel gekleurde vissen gezien met als hoogtepunten
zwemmen met de enorme Napoleonvis Georgie en een schildpad. Verder
genoten van het lekkere eten, de aardige crew en veel gekletst met het
andere - voornamelijk engelstalige - gezelschap.

Vandaag - dag 15 - brengen we door in Airlie Beach waar een enorme
tropische bui op ons is neergestort... We zitten dan ook in de camper
te lezen, te computeren en te relaxen en ons voor te bereiden op de
reisdag/ rijdag van morgen. (Sylvia)