Oz - filmpje Fraser Island

Oz - dag 22tm25 - Sydney & Blue Mountains

Op de eerste dag in Sydney zijn we naar de wijk gegaan van waaruit de
kolonisatie van Australië is begonnen. Deze wijk heet 'The Rocks' en hier
zijn de oudste huizen van de stad te vinden met smalle straatjes en leuke
restaurantjes. Op het hoogste punt van deze wijk staat 'The Observatory'
van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Hier waren ook
veel mensen in groepen aan het sporten. Zo hebben we boks- en yogalessen
gezien. Hier zijn we een tijdje onder een grote boom op een bankje gaan
zitten voordat we een BYO restaurantje opzochten om te gaan eten. BYO
staat voor bring-your-own en dat betekent dat ze geen drankvergunning
hebben maar dat je wel zelf naar de 'bottleshop' (slijter) mag gaan om
daar een flesje te kopen voor bij het eten.

De volgende dag zijn we eerst met de veerpont naar Manly Beach gegaan. Dit
strand is wat minder bekend dan Bondi Beach maar was wel een goed excuus
om door het nemen van die veerpont direct een rondvaart door de baai van
Sydney mee te pakken. Helaas begon het al snel te regenen en zijn we
verder de stad gaan verkennen en voor het vallen van de avond in 'The
Botanical Gardens' beland. Dit is een groot park (het Vondelpark van
Sydney) waar allerlei flora en fauna te zien zijn. Voor wat betreft de
fauna, behalve bijvoorbeeld veel kaketoes was er ook een enorme kolonie
vleerhonden die aanvankelijk stil in de bomen hing maar met het vallen van
de avond over de stad uitzwermde.

Op dag drie zijn we de hele dag onder leiding van een gids/bioloog naar
'The Blue Mountains' geweest. We gingen met een busje langs prachtige
uitzichtpunten maar we hebben ook wandelingen gemaakt die door onze gids
van commentaar werden voorzien. Hij had een grote voorliefde voor
orchideeën en geologie en daar weten we nu dus alles van. Daar hebben we
ook voor het eerst, de overigens in grote aantallen in Australië
aanwezige, grijze kangoeroes gezien. We hadden al een paar keer kennis
gemaakt met wallibies maar deze heren waren toch een maatje groter. Wat
voor Australiërs net zo normaal is als voor ons de aanblik van grazende
geiten was dit toch behoorlijk fascinerend. 's Avond een leuk restaurantje
gezocht in de buurt van ons hotel aan een straat die vooral bevolkt werd
door hand in hand lopende jongens, vrouwen die eigenlijk mannen waren,
gothics, kinky clubs en sexshops (die hier overigens worden aangeduid met
'Toolsheds' of 'Adult book exchange'). Onze keus viel op een restaurant
met de naam 'The Pink Peppercorn' waar ze een Laotiaanse keuken hadden en
dat (what's in the name) gerund werd door een wat oudere blanke meneer en
Aziatische jongens in de bediening. Heerlijk gegeten trouwens!

Op dag vier hebben we veel geshopt maar weinig gekocht. Alles is hier
overigens de helft van de prijs. Niet alleen kleding maar ook
restaurantbezoek is echt enorm betaalbaar, zelfs in een grote stad als
Sydney. Syl heeft nu ook eindelijk de perfecte Uggs gekocht. Vanavond de
laatste avond downunder :-(

(Martijn)

Oz - dag 20&21 -Byron Bay

Nu ik dit schrijf zitten we alweer zo'n 170 kilometer onder Brisbane
(Queensland) in Byron Bay (New South Wales). Het is een grote badplaats
met mooie stranden die wordt bevolkt (zeg maar gerust overstroomd) door
vooral backpackers. Weinig authentiek maar met veel restaurantjes en
winkeltjes en een aangename sfeer. Leuk 'mensen kijken' dus. Gewapend met
factor 30 gaan we naar het strand.

Oz - dag 15tm18 - Fraser Island

Na onze Whitsunday cruise hebben we een dagje uitgerust in Airlie Beach. De dag erop ben ik weer achter het stuur gekropen en zijn we in één dag doorgereden naar het ca. 900 kilometer zuidelijker gelegen Hervey Bay. Dat was een flinke afstand. Vooral omdat de hele weg 2-baans was en door diverse dorpskernen voerde. Hervey Bay is de uitvalsbasis voor een bezoek aan Fraser Island en dat was dan ook het reisdoel.

Fraser Island is het grootste 'zandeiland' ter wereld, je vind hier het enige regenwoud dat op zandgrond groeit, prachtige kristalheldere zoetwatermeren, een grote populatie dingo's (wilde honden die afstammen van de Aziatische wolf) en er is de mogelijkheid om met terreinwagens niet alleen het uitgebreide netwerk van 'tracks' door het regenwoud te bedwingen maar ook meer dan 100 kilometer aaneengesloten strand is geschikt om op te rijden. Dat alles (en het luxe eco-resort met zwembad waar we een nachtje hadden geboekt) leek ons wel wat.

Na nog een nachtje te hebben doorgebracht op het vaste land namen we de passagiersboot van 6:45 uur 's ochtends naar het eiland. Toen we de 4x4 Suzuki Jimny hadden opgehaald bij het verhuurbedrijf, zijn we direct (na een snel ontbijtje) het eiland gaan verkennen. Eerst was het nog even wennen om door het rulle zand een bochtig en hobbelig pad door het bos te bedwingen maar ik kreeg al snel de slag te pakken. Vrij snel kwamen we bij een wandelpad van 1,5 kilometer dat door het regenwoud omlaag leidde naar een meertje aan een grote zandvlakte (zie de bovenste foto). Aan het begin van deze wandeling stonden waarschuwingsborden dat je in verband met de dingo's het beste in groepen kon lopen. Sylvia en ik vroegen ons af of 2 mensen ook een groep is maar we besloten de gok te wagen. Oh ja, 'sturdy footwear' dat was ook belangrijk. Slippers zouden die sturdy genoeg zijn? Wij vonden van wel. Na alle gevaren van het bos achter ons te hebben gelaten namen we een frisse duik in het water. Nu maar hopen dat de dingo's er niet met onze kleren vandoor zouden gaan. Die lagen namelijk onbewaakt op het zand aan de oever. Uiteindelijk hebben we trouwens in die 2 dagen op het eiland geen enkele dingo gezien. Misschien omdat we de hele tijd als 'groep' bij elkaar zijn gebleven.

Dan met 80 kilometer per uur rijden over het strand. Dat was op zich niet erg moeilijk (het was eb en het zand was vlak en stevig) maar er waren een paar complicerende factoren: 1. Wij waren niet de enige met voertuigen op het strand en niet iedereen scheen zich even bewust te zijn van het feit dat je hier ook op het strand links moet houden. 2. Niet alle voertuigen waren auto's. Ook vliegtuigen gebruikten het strand als landingsbaan en dus ook goed in je achteruitkijkspiegel blijven kijken of er verkeer van boven achter je aan kwam. 3. Ook mensen en dieren zonder voertuig bevolkten het strand en hoorden door de harde wind en het ruisen van de branding niet dat er een auto aankwam razen. 4. Zo nu en dan stroomde er een riviertje uit het regenwoud dwars over het strand naar zee. Meestal waren het ondiepe stroompjes maar soms gevaarlijk diep als je ze over het hoofd zou zien en er niet langzaam en met beleid door heen manoeuvreerde.

Pas op de 2e dag durfde ook Sylvia het aan om achter het stuur te kruipen en met net een maand haar rijbewijs aan haar off-the-road techniek te gaan werken. Ze heeft overigens keurig alle varanen (grote leguanen) en boomwortels ontweken. Die varanen zochten bij voorkeur de zandpaden op om op te warmen in de zon maar je moest dus goed uitkijken dat je er niet per ongeluk over heen zou rijden. Vaak schoten ze op het laatste moment de struiken of een boom in. Erg jammer dat we niet langer dan 2 dagen op Fraser Island konden blijven... (Martijn)

Oz - dag 11tm14 - Whitsunday cruise (deel 3)

Het recept voor een Whitsunday cruise: een zeilschip genaamd 'Kiana',
een driekoppige bemanning (een schipper, een kok en een
duikinstructeur), 14 internationale passagiers (5 engelsen, 2
amerikanen, 2 canadezen, 2 zweden, 1 zwitser en 2 nederlanders),
zeewater, eilanden met de witste stranden van het fijnste zand, koraal,
grote en kleine vissen, perslucht, lekker eten en veel spraakwater.

We monsterden aan om 08:00 in de haven van Airlie Beach, waar we voor
het eerst de andere passagiers ontmoetten. Omdat de ruimte in het schip
beperkt was moesten we onze bagage in veel te kleine door de
organisatie uitgereikte schoudertassen meenemen. Sylvia en ik hadden
weliswaar gezamenlijk de beschikking over een anderhalfpersoons bed
maar onze hut moesten we delen met 2 nuffige amerikaanse meisjes en een
zweedse vader en dochter. Het schip had alle faciliteiten aan boord om
te gaan duiken maar daarmee zouden we pas de volgende dag gaan beginnen.

Op dag 1 was de eerste bestemming die we aandeden Whitehaven Beach (de
foto's van onze vorige 'post' zijn daar gemaakt). Omdat ook in dit
gebied nog levensgevaarlijke kwallen voorkomen, kregen we aan boord
'stingersuits' uitgereikt die we meenamen om te gaan zwemmen. Het
gebied staat op de lijst van UNESCO werelderfgoed en het zand is zo
wit, schoon en fijn dat de NASA de enige is die het mag gebruiken om
glas van te maken voor speciale projecten. De lenzen van de Hubble
ruimtetelescoop zijn ook van dit zand vervaardigd. 'It's just like
walking on clouds' zei een van de engelsen toen we over het strand
liepen. Nadat we onze 'suits' hadden aangetrokken gingen we de zee in
om lekker rond te spetteren in de branding. Jammer dat we geen
bodyboard bij ons hadden, want de golven waren geweldig. De engelsen
haalden direct een cricketset tevoorschijn omdat je volgens de engelsen
natuurlijk pas echt ergens geweest bent als er cricket gespeeld is.
Daarna zijn we in een wat kalmer stukje met laag water op zoek gegaan
naar stingrays (pijlstaartroggen). Prachtige grote beesten waarbij je
vlak in de buurt kon komen maar waar Sylvia toch met enige reserve
afstand van hield. Misschien omdat deze (overigens vriendelijke)
beesten 'Crocodile Hunter' Steve Irwin fataal zijn geworden nadat hij
er bovenop was gedoken en de rog hem stak in zijn hartstreek. Aan het
einde van de dag legden we aan in een kalme baai bij een van de
eilanden. Het plan was eigenlijk om naar het buitenste gedeelte van het
Great Barrier reef te gaan om te duiken maar omdat het daar inmiddels
windkracht 8 was, besloot de schipper om in de luwte van de eilanden te
blijven. Die luwte was overigens relatief, want onderweg naar de baai
moest Sylvia toch tegen wil en dank de vissen gaan voeren met haar net
verorberde lunch.

De volgende ochtend werd om 6 uur de aggregaat van de boot gestart en
rond 7 uur konden we ontbijten. Tegen achten deed ik mijn eerste duik.
Die duik viel overigens best tegen. Wel veel koraal gezien maar omdat
de zon inmiddels was verdwenen en het zo hard waaide, was het zicht erg
slecht en de kleuren erg vaal. Wel goed overigens om er na anderhalf
jaar duikpauze zo weer even in te komen. De drie daarop volgende duiken
waren een stuk beter. De zon liet zich helaas tijdens de duiken niet
veel zien maar ik heb wel genoten van een grote verscheidenheid aan
onderwater leven. Grote schildpadden, een Napoleonvis van 1,5 meter
genaamd Georgie (zie foto vanaf de boot genomen) en diverse andere
vissen die ik al vaker was tegengekomen in andere duikgebieden maar
hier vooral veel groter waren dan elders. (Martijn)

Als niet-duiker heb ook ik me enorm vermaakt tijdens deze 3-daagse
mini-cruise. Heb nog wel een poging tot duiken gewaagd, maar dit lijkt
toch niet helemaal mijn ding te zijn. In mijn stingersuit met
hoofdkapje - waarin ik er vast oogverblindend heb uitgezien (zie de
foto's) - heb ik een paar keer gesnorkeld en de golven op Whithaven
Beach getackeld. Veel gekleurde vissen gezien met als hoogtepunten
zwemmen met de enorme Napoleonvis Georgie en een schildpad. Verder
genoten van het lekkere eten, de aardige crew en veel gekletst met het
andere - voornamelijk engelstalige - gezelschap.

Vandaag - dag 15 - brengen we door in Airlie Beach waar een enorme
tropische bui op ons is neergestort... We zitten dan ook in de camper
te lezen, te computeren en te relaxen en ons voor te bereiden op de
reisdag/ rijdag van morgen. (Sylvia)

Oz - dag 11tm14 - Whitsunday Cruise (deel 2)

Oz - dag 11tm14 - Whitsunday Cruise (deel 1)

De afgelopen 3 dagen hebben we op een zeilboot doorgebracht met 12 andere
Australiegangers. Alvast even wat foto's van ons op Whitehaven Beach,
gemaakt door de duikinstructeur. Het verhaal en meer foto's volgen later ;-)

Oz - dag 9&10 - relaxen + nog meer beestjes

Na het enorme geluier op Nieuwjaarsdag zijn we nu dan echt in de
vakantiemodus gekomen. De afgelopen dagen stonden in het teken van
relaxen bij het zwembad, zwemmen in zee, rondhangen op de camping,
winkelen en eten bij de gezellige tentjes op de esplanade van Horseshoe
Bay op Magnetic Island. De enige actieve uitspatting was een wandeling
van 1,5 uur op het eiland, die me weer bij mijn favoriete onderwerp
beestjes brengt.
De wandeling zelf was niet bijzonder spectaculair - wel zweterig en
vermoeiend - maar leverde wel een fascinerende animal sighting op: een
koala met baby in het wild! Werkelijk nog nooit zo iets schattigs en
vertederends gezien. Ik heb zeker een kwartier met open mond
toegekeken. Tijdens de wandeling hebben we ook onze eerste walibi in
het wild gezien.
Overigens brengt camping life tot nu toe ook veel animal sightings met
zich mee: luidruchtige kookaburras (spechtachtige vogels),
bontgekleurde papegaaien, vriendelijke en aaibare possums (kleine
buideldieren met een lange snuit die ook wel op een vreemd uitgevallen
knaagdier lijken), langpotige ibissen, enorm veel kikkers/ padden en
natuurlijk de goorste insecten die je kunt bedenken, maar daar neem ik
geen foto's van ;-)
Vandaag zijn we van Magnetic Island vertrokken en terecht gekomen in
Ayr op de lelijkste camping tot nu toe - veel beton, veel regeltjes.
Gelukkig overnachten we hier alleen maar en gaan we morgenvroeg door
naar Airlie Beach om daar maandag op een boot richting de Whitsunday
Islands te varen. Zin in! (Sylvia)