Oz - dag 3 - camper&Cape Tribulation
op te staan. We hadden namelijk om 08:00 uur een afspraak om onze
camper op te halen in Cairns. Het was dus vooralsnog de laatste nacht
in een hotel. We konden ons vanochtend nog niet indenken hoeveel we dat
hotel op onze eerste avond in de camper zouden missen.
De reis ging per camper via Port Douglas naar Cape Tribulation. In Port
Douglas werd ons duidelijk waarom het overal toch zo prachtig groen
was. Tijdens een korte lunchbreak op een terrasje aan de jachthaven van
Port Douglas was er ineens een wolkbreuk met een gigantisch onweer.
Toen de ergste regen over was zijn we weer in onze camper gestapt en
ergens halverwege PD en CT besloten we een twee uur durende wandeling
te gaan maken over een uitgezette route door het regenwoud. Onderweg
kwamen we bijna niemand tegen. Veel geklauter tussen de schijnbaar
oneindig hoge bomen en een oversteek via een 'Indiana Jones' hangbrug
over een kolkende rivier. Erg indrukwekkend.
Na deze wandeling vervolgenden wij onze reis en we moesten flink
voortmaken om voor het donker Cape Tribulation te bereiken. Het was
maar zestig kilometer maar wel met een oversteek op een pontje over een
rivier met krokodillen (Dit getuige de vele waarschuwingsborden waarop
dit overigens ook in het Duits stond aangegeven. Salties schijnen een
voorkeur te hebben voor Duitsers en Amerikanen. Andere nationaliteiten
zijn eigenlijk nooit het slachtoffer van deze dieren.) en veel
gekronkel over steile wegen met zo nu en dan een doorwaadbare plaats
waar het water van een riviertje over de weg stroomde. Het was donker
toen we de camping bereikten en toen moesten we nog koken. Omdat de
insekten afkwamen op het licht in onze camper moesten we koken met de
deuren en ramen dicht. Omdat het buiten nog steeds tegen de dertig
graden was en erg benauwd door de hoge luchtvochtigheid was dit
vergelijkbaar met het verblijf in een turks stoombad gekleed in een
skipak en dit in een walm van gebakken struisvogelbiefstuk. We wilden
daarna natuurlijk graag douchen en dat deden we dan ook direct na het
eten. Oh ja... voor het slapen gaan ontdekte Sylvia nog een gigantische
bloedzuiger aan haar hiel. Een souvenier uit het regenwoud dat ze
blijkbaar tijdens het douchen nog niet had opgemerkt omdat ze haar
sandalen had aangehouden. Een luide gil, veel bloed en een bloedzuiger
die het verhaal nu niet meer kan navertellen waren gevolg. Nu is het
22:30 en ik ga gutsend van het zweet maar eens slapen. Sylvia slaapt al
en droomt vast over bloedzuigers... (Martijn)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten