maandag, december 29, 2008

Oz - dag 4&5 - allemaal beestjes...

Oh jee, waar zal ik eens beginnen. Ik ben niet zo'n fan van beestjes.
Wel van lieve, aaibare, knuffelige, zachte, harige beestjes (zoals
Joris en Elmo), maar niet van insecten (bugs). En laat het hier nu
barsten van de bugs. Het valt me tot nu toe nog mee; op dag 4 op de
camping van Bramston Beach een douche met hele grote kevers (van 5cm
lang) die ondersteboven met hun pootjes omhoog lagen (dood). Lag denk
ik vooral aan de campingbeheerder, want overal zijn bugs, maar op
andere campings worden ze opgeruimd en merk je er niets van. Overigens
was de camping in Bramston Beach totaal vergane glorie; waarschijnlijk
was het 25 jaar geleden een prachtige camping aan het strand, maar nu
ging alles wat je aanraakte stuk, waren alle palmbomen verrot en hingen
er nieuwsberichten van 15 jaar terug aan de balie. Na 1 nachtje hadden
we het wel gezien.
Maar ik dwaal af... had ik al verteld over de bloedzuiger op mijn voet?
Ongevaarlijk, maar wel erg ranzig. Vooral als je 'm de hele middag/
avond niet opmerkt, maar pas 's avonds als je sandalen uit doet, hem
dan plet en vervolgens je eigen bloed over je hele voet uitsmeert en de
dode bloedzuiger op het beddengoed belandt.
Behalve bugs zijn hier ook krokodillen (salties), slangen, spinnen,
etc. Nog niets van gezien, behalve een geplette slang op de weg en een
bushturkey (zie een van de foto's). Martijn (de held) heeft al meer
gezien, want die is op de camping van Bramston Beach zonder mij een
stukje het regenwoud ingelopen en dat leverde bijgevoegde foto's van
spinnen en vleermuizen op. Wel spectaculair moet ik toegeven. Vooral
als je je bedenkt dat de spin op de rug van de andere spin al groter is
dan wat we in NL gewend zijn.
We zijn in een kangaroe-/ koalaknuffeldierentuin geweest. Deze beestjes
zijn wel leuk! Wel een beetje sneu om die in een dierentuin te zien als
je weet dat ze hier gewoon leefruimte hebben. De foto's heb je in en
van de vorige mails/ posts al gezien.
Nu zijn we op zoek naar een cassowary; een prehistorische vogel die
eruit ziet als een struisvogel met een blauwe kop met een kam erop...
Is behoorlijk zeldzaam, maar komt wel op auto's af omdat in het
verleden toeristen ze hebben gevoerd vanuit de auto. De kans om ze te
spotten is in het gebied waar we nu zijn (Mission Beach) behoorlijk
groot, vooral vanuit een rijdende auto. Je moet er wel voor zorgen dat
je ze niet aanrijdt, want dan gaat de natie in diepe rouw.
Vandaag zijn we aangekomen in Mission Beach; lieflijk plaatsje aan de
zee. Hier hadden we een ontmoeting met de box jelly fish (een vierkante
kwal met max. 15 tentakels die elk wel 3m lang kunnen worden) die
gelukkig in een emmer zat (gevangen door life guard Eliza die ons er
alles over heeft verteld) en niet tegen ons aan is gezwommen. Dan
zouden we nl. gelijk naar het ziekenhuis moeten, want de kans op
hartfalen/ dood is door de netelcellen die de kwal loslaat erg groot.
Je kunt hier dan ook niet zwemmen tijdens het kwallenseizoen, want dat
is levensgevaarlijk. Dat is wel opgelost doordat er afgesloten gebieden
in de zee zijn gemaakt waar je veilig kunt zwemmen - we hebben dat
vandaag dan ook gedaan.
Je merkt het al, deze reis gaat niet zonder beestjes. Hoop vooral op
lieve, knuffelbare en niet op de rest. (Sylvia)

Oz - dag 3 - camper&Cape Tribulation

Dankzij de jetlag kostte het ons vanochtend weinig moeite om om 06:30
op te staan. We hadden namelijk om 08:00 uur een afspraak om onze
camper op te halen in Cairns. Het was dus vooralsnog de laatste nacht
in een hotel. We konden ons vanochtend nog niet indenken hoeveel we dat
hotel op onze eerste avond in de camper zouden missen.

De reis ging per camper via Port Douglas naar Cape Tribulation. In Port
Douglas werd ons duidelijk waarom het overal toch zo prachtig groen
was. Tijdens een korte lunchbreak op een terrasje aan de jachthaven van
Port Douglas was er ineens een wolkbreuk met een gigantisch onweer.
Toen de ergste regen over was zijn we weer in onze camper gestapt en
ergens halverwege PD en CT besloten we een twee uur durende wandeling
te gaan maken over een uitgezette route door het regenwoud. Onderweg
kwamen we bijna niemand tegen. Veel geklauter tussen de schijnbaar
oneindig hoge bomen en een oversteek via een 'Indiana Jones' hangbrug
over een kolkende rivier. Erg indrukwekkend.

Na deze wandeling vervolgenden wij onze reis en we moesten flink
voortmaken om voor het donker Cape Tribulation te bereiken. Het was
maar zestig kilometer maar wel met een oversteek op een pontje over een
rivier met krokodillen (Dit getuige de vele waarschuwingsborden waarop
dit overigens ook in het Duits stond aangegeven. Salties schijnen een
voorkeur te hebben voor Duitsers en Amerikanen. Andere nationaliteiten
zijn eigenlijk nooit het slachtoffer van deze dieren.) en veel
gekronkel over steile wegen met zo nu en dan een doorwaadbare plaats
waar het water van een riviertje over de weg stroomde. Het was donker
toen we de camping bereikten en toen moesten we nog koken. Omdat de
insekten afkwamen op het licht in onze camper moesten we koken met de
deuren en ramen dicht. Omdat het buiten nog steeds tegen de dertig
graden was en erg benauwd door de hoge luchtvochtigheid was dit
vergelijkbaar met het verblijf in een turks stoombad gekleed in een
skipak en dit in een walm van gebakken struisvogelbiefstuk. We wilden
daarna natuurlijk graag douchen en dat deden we dan ook direct na het
eten. Oh ja... voor het slapen gaan ontdekte Sylvia nog een gigantische
bloedzuiger aan haar hiel. Een souvenier uit het regenwoud dat ze
blijkbaar tijdens het douchen nog niet had opgemerkt omdat ze haar
sandalen had aangehouden. Een luide gil, veel bloed en een bloedzuiger
die het verhaal nu niet meer kan navertellen waren gevolg. Nu is het
22:30 en ik ga gutsend van het zweet maar eens slapen. Sylvia slaapt al
en droomt vast over bloedzuigers... (Martijn)

Oz - dag 1&2 - Cairns&Kuranda

Op dag 1 (eerste Kerstdag) zijn we na een vermoeiende vlucht via Londen (British Airways), Singapore (Quantas) en Darwin (Jet Star) om 9 uur 's ochtends aangekomen in ons hotel in Cairns. Tot twee uur 's middags is het ons ondanks de jetlag gelukt om onze ogen open te houden en hebben we Cairns verkend. Natuurlijk hadden we geen zonnebrand meegenomen en
waren we tegen beter weten in toch al op een paar plekken flink verbrand. Omdat we op Kerstochtend waren aangekomen, waren we bang dat er geen winkels en restaurants open zouden zijn. Gelukkig bleek er wel degelijk het een en ander open te zijn en hebben we gebruncht met pizza. Erg smakelijke pizza trouwens. Cairns is een keurig opgeruimde
stad met veel vriendelijke mensen. De zee zijn we ondanks de hitte (30 graden) niet in geweest vanwege de 'stingers' (giftige kwallen) in het water en de 'salties' (zoutwater krokodillen) op het strand. Maar gelukkig is er om die reden aan de promenade een park met een gigantisch gratis openbaar zwembad. Ozzies (australiërs), abo's (Australiërs die beter didgeridoo kunnen spelen dan andere Australiërs) en toeristen (mensen zoals wij) liggen daar lekker van de zon, de schaduw en het water te genieten. Vanaf twee uur zouden we even twee uurtjes gaan slapen in het hotel maar dat werden er zestien... en dus werden we na een flinke inhaalslag slapen om 6 uur 's ochtends wakker om met een paar baantjes in het zwembad aan dag 2 te beginnen.
Vandaag hebben we (zoetwater)krokodillen, koala's, skippies en regenwoud gezien. Vanuit Cairns hebben we namelijk een dagtripje gedaan met een ruim zeven kilometer lange kabelbaan over de bomen naar het hoog in het regenwoud gelegen Kuranda. In die kabelbaan zijn we ook nog een nederlands stel uit Oud-Beijerland tegengekomen waar we een gedeelte van de dag mee hebben opgetrokken en gelunched. Halverwege de dag zijn we weer opgesplitst en zijn we met z'n tweeën het dorpje gaan verkennen. Het hoogtepunt van de dag was toch wel een heerlijke mango smoothie die veel te snel op was. Terug zijn we met een spoorlijntje door het regenwoud, over bruggen met mooie uitzichten en langs stijle afgronden teruggebracht naar Cairns. Het was niet erg spectaculair maar wel een relaxte eerste kennismaking met Australië. Een erg toeristische kennismaking ook trouwens.

woensdag, november 12, 2008

Turkse katten houden van vis...

Ben je in een Turks havenplaatsje lekker vis voor de lunch aan het verorberen, heb je ineens gezelschap...

woensdag, oktober 22, 2008

Voorpret...


... want op 23 december vertrekken we voor een maand voor een campervakantie door Australia. Zo'n zin in!

maandag, juli 21, 2008

donderdag, mei 15, 2008

woensdag, april 16, 2008

zondag, februari 10, 2008

Elmo heeft hoogtevrees deel 2

Elmo heeft hoogtevrees deel 2
Video sent by sylviaenmartijn

Elmo heeft hoogtevrees 1

Elmo heeft hoogtevrees 1
Video sent by sylviaenmartijn

Elmo: the king of the world

Vandaag voor het eerst naar buiten in de lentezon en gelijk al op het dak geklommen... Ik vind 'm een held: onze kleine kat Elmo. Weer naar beneden was trouwens wel heel spannend (filmpje volgt nog). Onze grote kater Joris heeft 'm - heel lief - de hele tijd in de gaten gehouden.